Beste vrienden en volgers,
Er was regen voorspeld vandaag, maar het is boven de 27 graden en erg zonnig. Superbonus met jackpot dus. In de duinen bij Tadoussac gaan we nog even kijken bij het ringen van de trekvogels. De vrijwilligers hebben netten gespannen tussen de bomen, en die inspecteren ze elke twintig minuten. De gevangen vogels worden gewogen, gemeten en voorzien van een piepklein zendertje. Daarna worden ze weer losgelaten.De hele procedure zo vlot mogelijk, want de vogeltjes mogen niet gewond raken of uitdrogen. Doel is om zicht te krijgen op het trekgedrag van de verschillende soorten. We kunnen mensen op de maan zetten, maar waarom een goudvink uit Tadoussec in Mexico terecht komt is de mensheid niet duidelijk. Of hoe het kan dat een bosuiltje binnen de vierentwintig uur 175 kilometer verderop kan worden gespot. Het vogelvangen lukt niet erg vanmorgen, alleen een pluchen adelaartje vliegt gewillig in het net.
De vrijwilligers vertellen honderduit over het onderzoek en de internationale contacten, die daarmee zijn gemoeid. Iedere bezoeker krijgt een speldje cadeau, een maple-leaf bekleed met het koper van het dak van het Canadese Parlement in Ottawa. Dat dak wordt eens in de honderd jaar vervangen. Dit alles ter gelegenheid van honderdvijftig jaar Canada.
In Tadoussac tanken we de auto weer eens vol want je weet maar nooit, en pakken de hoofdweg naar Saguenay langs het fjord. Hier en daar nemen we een zijweggetje teneinde de prachtige natuur aan het fjord nader onder de loep te nemen.
Bij Baie Sainte Marguerite kan je langs de zijrivier St Marguerite wandelen langs een lommerrijk pad dat voert naar een belvedere aan het fjord, waar je naar Beluga’s kan speuren.Deze aardige witte kleine walvissen horen eigenlijk thuis in de Arctisce wateren, maar deze neven van de hoofdsoort houden zich voornamelijk hier in de buurt op. We hebben ze gisteren in uitbundige aantallen in de St Laurence rivier gezien. Er is een heerlijk uitzicht over het water met een fris windje na die lome nazomerzaterdagmiddagwandeling.
Sainte-Rose-du-Nord is een piepklein plaatsje aan het water waar iedereen in de buurt op de kleine pier samenkomt om ijs te eten, te zwemmen of zomaar in het zonnetje te zitten en praten. Conversatie is een belangrijk ding voor de Quebec-ers. Ze stammen uiteindelijk toch van de Fransen af.
En dan is het 's avonds weer tijd om het bier uit een van de vele kleine brouwerijtjes hier te proeven. Voor de Amerikanen onder ons is er Budweiser Light te koop. Maar doe mij maar een stoere Gros Mollet.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten