Laval, Lasalle en TinTin

Beste vrienden en volgers,

We wandelen door de straten van de vieille ville van Québec en wanen ons een beetje in het oude Parijs, maar dan zonder het kakkineuze. De historie ligt hier voor het oprapen. Veel van de oude huizen zijn bewaard gebleven en gerestaureerd. Er is alleen geen houten huis meer te vinden, want er zijn hier nogal wat desastreuze branden geweest in het verleden. Het standbeeld van generaal Louis-Joseph de Montcalm, die sneefde tegen de Engelsen in 1749 staat fier op het plein voor het chateau de Frontenac, 

en in de Notre Dame de Quebec is de tombe van François de Laval te bewonderen.

De Laval was een Jesuiet die de roeping had de katholieke kerk in Canada op poten te zetten in de zeventiende eeuw. Hij arriveerde als bisschop in Quebec toen er nog maar zeventig huizen stonden, en stichtte meteen maar een seminarium. Hij had wel een enorm werkgebied, dat vele malen Frankrijjk omspande. In de moderne tijd is hij heilig verklaard door paus Franciscus. 

In de benedenstad is het woonhuis te bewonderen van  René-Robert Cavelier, monsieur de La Salle, die meerdere verkenningsexpedities leidde zover als de Mississippi rivier. Affijn, New Orleans heette vroeger Nouveau Orleans. Aardig detail: er heeft een Amerikaans automerk bestaan dat LaSalle heette. Hetzelfde geldt trouwens ook voor Desoto, een Spaanse ontdekkingsreiziger, maar dat is weer een ander verhaal.

We hebben het nog helemaal niet gehad over de Indianen die hier woonden toen de Fransen hier de rivier op zeilden: Huronen, Irokezen en jawel, de Algonquin.

De Fransen konden over het algemeen goed opschieten met deze lieden (wellicht omdat er hier ruim voldoende leefruimte was voor beide partijen). Voor meer informatie over de Indianen gaan we naar het Musée de Civilation, waar een leuke tentoonstelling is over hoe de Indianen hier leefden. Helaas krijgen we daar niet al te veel van mee, want er is ook een tentoonstelling over Herge, de beroemde tekenaar van de Kuifje albums.

Met veel orginele schetsen, met de hand geinkte pagina’s nog zonder tekst in de ballonnetjes, en printplaten. En werk uit de tijd dat Herge nog reclamemateriaal maakte.  
Gewoontegetrouw worden we om vijf uur uit het museum gezet...  

Samengevat: Quebec, erg toeristisch, maar ook erg de moeite waard. Jammer dat we weer verder moeten.