We laveren onze niet erg compacte all-wheel-drive zonder al te veel moeite langs de Gardiner Highway de stad uit. We vinden weer een USB-aansluiting in het dashboard en weldra schalt onze eigen fijne disco en funk over de speakers, de cruise kontrol op 98 km/uur. Het zonnetje schijnt, wie doet ons wat.
Onderweg naar de Niagara watervallen doen we nog een winery aan, in ons geval de Kacaba in het dorpje Vineland. We proeven weer een frisse Riesling, een pinot gris met een blush en een prijswinnende Shiraz. We makken een praatje over de verschillende wijnstijlen in de wereld bij een gegeven druivensoort, en slaan een paar flessen in voor onderweg. Nou ja, natuurlijk niet letterlijk. Je moet hier niet beschonken achter het stuur gaan zitten. Dan krijg je problemen.
Niagara Falls is druk maar erg de moeite waard. De watervallen zijn indrukwekkend: de ‘American’ en de ‘Canadian Horseshoe’ zijn de grootste, en er schijnt er nog een te zijn. Langse de watervallen loopt het beeldig aangelegde Queen Victoria Park, waar het krioelt van de dagjesmensen uit Toronto. Wij logeren hier in het Sheraton, in een kamer met uitzicht op een lichtkoker. We vragen maar niet wat een upgrade naar een uitzicht op Niagara Falls gaat kosten.
‘s Avonds zoeken we nog een eettentje in de straat achter het Sheraton. We komen terecht in een kermisachtige ballentent bedoeld voor de mensen die niet genoeg hebben aan de majestueuze watervallen. Gelukkig is er ook Mama Mia’s, sedert 1958, met een mooi aanbod aan Italiaans eten en een heel behoorlijke pizza cappriciosa. De watervallen zijn nu verlicht in verspringend rood, blauw, paars en groen. Erg romantisch.
Zoals jullie gemerkt hebben is het toch gelukt met de plaatjes. Als dank voor het geduld extra veel!
Zoals jullie gemerkt hebben is het toch gelukt met de plaatjes. Als dank voor het geduld extra veel!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten