Beste vrienden en volgers,
Welgemoed vertrekken we uit ons Best Western Plus hotel, tanken de wagen lekker vol en invaderen het pittoreske centrum van Pembroke aan de mooie Ottawa rivier. Alleen is Pembroke een van die steden, dat net wanneer je je afvraagt waar het centrum nou is, je er middenin blijkt te staan. En het Chaplain Heritage Museum is ‘s morgens ook nog dicht. We zetten daarom alleen even de antieke stoomwals op de foto, geproduceerd in Waterloo, Ontario, en nemen de snelweg naar Ottawa.
Snelweg betekent hier max 100 km/h, met 10 km smokkelen. Lekker even geen gejakker. Ottawa is de hoofdstad van Canada en huisvest daarom ook de beroemde parlementsgebouwen. Ottawa is niet heel groot, ongeveer Amsterdam qua inwonertal, maar de oppervlakte is wel een stuk groter. We logeren weer handig precies downtown, en kunnen dus meteen de stad in duiken.
De parlementsgebouwen aan Wellington Avenue zijn inderdaad van een imposante grandeur, net zoals de hele stad best elegant is. In Engeland hebben ze de Big Ben voor vier jaar stilgezet vanwege restauratie en onderhoud, maar hier klinkt gewoon vanuit de parlementstoren elk kwartier het vertrouwde ding dong ding dong, dong ding ding dong. De vertrouwde klanken ten spijt, wordt er hier al aardig Frans gesproken, met een hele grappige tongval. En er zijn veel terrasjes. Joie de vivre.
Op Byward market staan een heleboel groentestalletjes, waar de regionale onbespoten oogst aantrekkelijk staat uitgestald. En men is hier in Ottawa erg trots op het Rideau Canal, dat de stad verbindt met de grote meren. Geopend in 1832 was het al breed genoeg om de vele paddlesteamers door te laten. Nu is er voornamelijk pleziervaart. Waar het kanaal uitkomt in de Ottawa river, moet een verval van 24 meter worden overbrugd met een aantal locks, die nog met de hand worden bediend.
Een machtig gezicht. Maar het is ook erg warm geworden. We laten ons niet bidden, en strijken neer op een terras in Major’s Hill Park voor een Montrealian hotdog een groot glas koel bier.
We nemen een kijkje bij het War Monument, waar net de wacht wordt afgelost met plechtig militair cermonieel, doedelzakmuziek en mannen in tartan. Maar ook machinegeweren. Ze zijn hier niet gek. Die goeie Canadezen hebben wat afgeknokt voor ons in Europa.
Om negen uur ‘s avonds wonen we nog het ‘Northern Light’ ofwel ‘Lumiere du Nord’ bij, een klank- en lichtspel dat op de gevel van het parlement wordt geprojecteerd. Het behandelt op meeslepende wijze het ontstaan en de geschiedenis van Canada. Op het grasveld voor het gebouw zitten en liggen duizenden mensen, Canadezen en toeristen uit alle windstreken tezamen.
Bij het National Anthem aan het slot rijst men als één lichaam overeind. Kunnen ze in Brussel nog een puntje aan zuigen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten